Giden Bir Daha Dönmeyecek

Penceremin ardında,
Gecenin karanlığında parlayan yıldızlar
Ve o yıldızlar ki benim gibi yalnızlar.
Gözyaşları süzülür bir yağmur misali
Penceremin puslu camında,
Bir tek yüreğimdir benimle ağlayan yanı başımda.
Geceler hep kasvet,
Sevdalılar bildim bileli hep hasret
Ve yürekleri hep yangın yeri, hep viran
Bir gerçek var ki bu hayat yalan
Bu hayattır ağlatan…
Biliyorum belki güneş artık hiç doğmayacak pencereme
Kuşlar eskisi gibi ötmeyecekler,
Hasret türküleri söyleyemeyeceğim artık.
Ve adını ve adını dahi anamayacağım artık.
Biliyorum bu yürek sana hasret ölecek
Ve biliyorum bu hasretlik ölümden de beter.
Yalvarışlar, yakarışlar
Hiçbir zaman fayda etmeyecek;
Çünkü giden bir daha asla dönmeyecek,
Ve vakit artık çok geç.
Hayatın boyunca affedemeyeceksin kendini.
Yüreğin hep sızlayacak,
Gözlerin kanlı yaşlar dökecek
Belki de dayanamayıp ölmek isteyeceksin
Ama inan ki vakit artık çok geç
Çünkü giden bir daha asla dönmeyecek.
Güneşin bir daha doğmayacak pencerene
Karanfil çiçeğin bir daha yeşermeyecek
Bir daha sevemeyeceksin.
Çünkü inan ki vakit çok geç
Ve giden bir daha asla dönmeyecek.
Asla…
Ama asla dönmeyecek!

05/04/2009