Edebiyat ve Kültür Platformu
Bir Başına İstanbul
Sen şimdi kalkıp gidiyorsun ya,
İçimden topraklar kalkıp gidiyorlar
Kuşlar göçüyorlar çığlık çığlığa
Dudaklarım kuruyor, şişiyorlar
Sen şimdi gidiyorsun ya,
Durma erken git.
Senin kalman çok anlamsız bu ilkbaharda
Polenler hiç durur mu çiçeklerde, onlar da gidiyorlar
İçimde taze açıyor umut çiçekleri
Sen daha beni tanımıyorsun, git.
Ağlamamı görmeni istemem
Ben ağlayamam zaten gözyaşlarım gelmezler
Sadece içimde kıyametler kopar
Sen izleme, dudakların ıslanır gözyaşlarınla
Benim içimde kahrolurlar
Sen bunları hiç hak etmedin
Lütfen kalma git.
Ölüm kadar yavaş gidişin.
Merak etme ben de kalkıp gideceğim.
Ama sen lütfen gitme, gitme kal.
Sen gidersen içimde topraklar kalkıp gider
Kuşlar göçerler çığlık çığlığa
Dudaklarım kurur, kurur konuşamazlar.
Belki gözyaşlarım yalnızlığımı ıslatır
Ama sen lütfen gitme, gitme kal.
Bir Başına İstanbul başlıklı yazı A Man tarafından
20.04.2016 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.