Kuşlarla Konuşan Adam

 Güldürme insanı, şöyle dururken

Ben artık yoruldum, hayat yolunda

İnişli yokuşlu, yolda yürürken

Ben’ de bu halime, geldim sonunda.

 

Yorulmuş biriyken, hayat yolunda

Ben nasıl güleyim, hakkım yok buna

Ne dertler çektim’ de hayat yolunda

Ben de bu halime, geldim sonunda.

 

Gülecek hal yokken, benim içimde

Ben nasıl güleyim, gülmem gül deme

Yaşarken ben dertle mutsuz günlerde

Ben de bu halime, geldim sonunda.

 

Şu geçen ömrümde, yıllar geçerken

Ömrümü tükettim, bir gün gülmeden

Kesildim şu ben’ de, yemek içmekten

Ben de bu halime, geldim sonunda.

 

İşime verdim’ de, ben şu kendimi

Hiç kimsem görmedi, yorgun halimi

Her yerden yük aldım, eğdim belimi,

Ben de bu halime, geldim sonunda.

 

Kul Yüksel düşünür, kendi halinde

Ne dost var ne bildik, onun yanında

Oturmuş bir parkın, kuytu yerinde

Kuşlar var konuşan, gördüm onunla.

 

 

24 Nisan 16

Ahmet Yüksel Şanlı er