Divane

Bana muhtaç olan sensin dediler

Hak katında sende kuldun Divane!

Sana dua eder kırklar yediler

Aradığın aşkı buldun Divane!

Derman bulmak için yollara çıktın

Sevda Ateşini kalbinde yaktın

Gittin uzaklara yalnız bıraktın,

Gül gibiydin şimdi soldun Divane!

Gezdiğin yerlerde kimleri gördün

Karşı gelenlerin defterin dürdün

Atını son sürat dağlara sürdün,

Gittiğin dağlarda kaldın Divane!

Kul sıkışmayınca Hızır gelmezmiş

Yetim kalmayanlar kıymet bilmezmiş

Borçlu olanların yüzü gülmezmiş,

Sen kimden beddua aldın Divane!

Evladın var ise ocağın tüter

Gönül Bahçesinde bülbüller öter

Bu ayrılık artık sana da yeter,

Yine derinlere daldın Divane!

Kul hakkını yersen hesap verirsin

Kar olsan güneşle birlik erirsin

Dervişin izinde benlik görürsün,

Mevlana’ca ney’i çaldın Divane!

DOĞANAY’ım Tanrı günah yazmasın

Kör talih arayı sakın bozmasın

Derdi olanlara kimse kızmasın,

Sen de saçlarını yoldun Divane!

Kemal DOĞANAY