Uzakta.

Uykusuz bir şairim ben
Gecenin bir yarısında
Bir sele kapılmış gidiyorum
Sonsuzluğa...
Elimden tutan yok
Sandalım çoktan battı,
Küreklerim kıyıda kaldı!
Ruhum böyle kıvranırken
Sabah oldu , uyandım!
Kabus sona erdi
Benim asıl kabusum birazdan başlayacak,
Yataktan kalkınca
Yine birşeyler yapamamanın sancısı tutacak...
Çocuk yüreğim bir daha yanacak kendine
Dinmek bilmeyecek yağmurlarım
Yüreğimi sel basacak!
Ama ateşimi söndüremeyecek
Kimse yüreğimin ne için attığını anlamayacak
Ve birşeyler yüreğimde hep gizli kalacak
Çünkü;
Kürekler kıyıda,
Ve kıyı çok uzakta...!

Hafize KAPLAN
balaban Kent Şairleri.