Edebiyat ve Kültür Platformu
Saçının Kırıksız Her Teline
-kollarını açışın uç,
yokluğun dip’tir bize-
Ey benim
yüzüme bakarken
en çok zarar nerden gelir diye titreyen âhvâline
s a r ı l d ı ğ ı m.
Doğduğumda sarıp-sarmaladığın kundaklar kadar kırışık değil hâlen yüzün...
yüzün ki; ayın şavkı
bakışın sırtımı sıvazlayan dillerin eskitemediği şarkı,
saçların nergis kokuyor
dudaklarının çatlayan yerinden huzur akıyor
Melekler dûâ dûâ şiir yazıyor saçının kırıksız her teline
Yüzünün her bir çizgisinde,
yılların beş parmağının damgası var.
Avuç içlerinde sökülen merhâmetin yamaları,
çarmığa gerilen hayallerinin buz kesikleri,
bilirim hâlen sızlar.
"Ana olma kapıda köpek ol" derken annem!
nefesin kesilirdi.
Kanın pıhtılaşmayı unuturdu.
Toplar nefesini
yetistirdiğin ürkek güvercinlerine pay ederdin.
Ey benim
kirpiklerinin dibinden ö p t ü ğ ü m.
üstü doğum sancısıydı bunun da
’altı’nın anlamı ömürden ferâgat etmek miydi?
Çöl bitkilerinin susamışlığı dudağında
Kâinatın görkemli ışıklarını saçıyor gözlerin
yazgımızın ıslak teni üstüne,
Yenilmiş hüznü taşıyor ellerin
bastıra bastıra koynuna sokuluşumdan bilirim.
Ninnilerini duysa kuşlar hırçınlığından vazgeçer.
koynun cansızlığımıza mezar mâhiyetinde
Söylesene a n n e m!
Kaşları düşse ayrılığın kaç yazar
Buralardan öte de
yüreğimize nakış nakış işlediğin cennet bağının
tohumları var.
-S e n bizim kalbimizin ana hattı,
ufak bir sarsıntı
kırar ruhumuzun a y i n e l e r i n i...
zєץиєp є¢є єяєи
yokluğun dip’tir bize-
Ey benim
yüzüme bakarken
en çok zarar nerden gelir diye titreyen âhvâline
s a r ı l d ı ğ ı m.
Doğduğumda sarıp-sarmaladığın kundaklar kadar kırışık değil hâlen yüzün...
yüzün ki; ayın şavkı
bakışın sırtımı sıvazlayan dillerin eskitemediği şarkı,
saçların nergis kokuyor
dudaklarının çatlayan yerinden huzur akıyor
Melekler dûâ dûâ şiir yazıyor saçının kırıksız her teline
Yüzünün her bir çizgisinde,
yılların beş parmağının damgası var.
Avuç içlerinde sökülen merhâmetin yamaları,
çarmığa gerilen hayallerinin buz kesikleri,
bilirim hâlen sızlar.
"Ana olma kapıda köpek ol" derken annem!
nefesin kesilirdi.
Kanın pıhtılaşmayı unuturdu.
Toplar nefesini
yetistirdiğin ürkek güvercinlerine pay ederdin.
Ey benim
kirpiklerinin dibinden ö p t ü ğ ü m.
üstü doğum sancısıydı bunun da
’altı’nın anlamı ömürden ferâgat etmek miydi?
Çöl bitkilerinin susamışlığı dudağında
Kâinatın görkemli ışıklarını saçıyor gözlerin
yazgımızın ıslak teni üstüne,
Yenilmiş hüznü taşıyor ellerin
bastıra bastıra koynuna sokuluşumdan bilirim.
Ninnilerini duysa kuşlar hırçınlığından vazgeçer.
koynun cansızlığımıza mezar mâhiyetinde
Söylesene a n n e m!
Kaşları düşse ayrılığın kaç yazar
Buralardan öte de
yüreğimize nakış nakış işlediğin cennet bağının
tohumları var.
-S e n bizim kalbimizin ana hattı,
ufak bir sarsıntı
kırar ruhumuzun a y i n e l e r i n i...
zєץиєp є¢є єяєи
Saçının Kırıksız Her Teline başlıklı yazı Zeynn tarafından
01.05.2016 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 2
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.