Dönen Döner Döpdöner

Nedensiz, zorunsuz
Tutsağı mısın yaşamın
Ya hüzün biriktiren akşamın
Sayısız pişmanlıkların

Kaç soru peşinden
Çıkış alırsın
Benliğine uzanan
Arapsaçına tutsak
Soru belirir başucunda
Susmak yasak

Neyim kimim
Kaç soru geçti aklından
Benliğinden, kafandan
Sordun mu hiç
Çok gerekli miyim evrene
Yoksa yitik yanıtlara gebe
Olmazlığında (mı) saklı gene
Olmazsam karmaşasında
Dünya dönmez (mi) ne

Sarmadan özbenliğini
Korkular(ın)a mayın döşe
Arkasına bakmadan umarsız
Önüne katarak umutları
Arkasında özlemlerin heybesi
Dönüp dönecek
Döpdönecek dünya yine

Kara tablonu yırtacaksın
Şairimsin sen hep öyle kal
Bırak sözcüklerin kanadında
Şiir uçuralım biz
Konalım gerçeğe
Dönen dönsün yine

Sözüm vardı geldim
Sıra sende
Bir mezarlık yer aç Anne
Dönen dönsün
Döpdönsün
Ne gam ne solfej
Merhaba Anne.

Müjdat Eraslan
balaban Kent Şairleri.