Kalmadı

KALMADI

Hep hicrandı hiç   gülmedi gözlerim

Tene ateş düştü sabrım kalmadı

Hiç kimseye fayda  etmez sözlerim

Sabretmeye artık gücüm kalmadı

Her zaman mevlama açtım elimi

Lal ettin,de kilitledin dilimi

Bilmem kime anlatayım  derdimi

Beni dinleyecek dostum kalmadı

Bir çare haldeyim kaldım arada

Erdirmedi mevlam beni murada

Bir yorgun misali perişan halde

Anlayan tanıyan kimsem kalmadı

Yüreğim yangında sanki çöllerde

Gezerim  ben beş paralık yerlerde

Gelir diye yorgun gözler yollarda

Yoldan geçen bir kuş bile kalmadı

Malatyalı şair Cahit aluç