Hayatın Gözüne Çomak Sokmak

   Hayatın gözüne uyanıklık yaparak yuvasına çomak sokarak istediğinizi yapmanın size ait olduğunu düşündüğünüz anın sonunda, bu hayat size öylesine bir pişmanlık sunar ki, ne bu dünyaya sığarsınız neden ölümden sonra mezara sığarsınız. Masumu kandırarak geçim sağlamak, haram yolda gezmek, helal kazananın hakkını gasp etmek vs vs… Hayat sayfası önünüzde bembeyaz açılırken, siz simsiyah ederek karalarken hem kendinizin hem de diğer masum insanların hayatını siz kapkara ederken, beyaz sayfanın ne olduğunu bilmeden veya bilerek kendi arzu ve hevesleriniz uğruna karalarsanız… Hayat size öylesine bir tokat vurur ki, çözmek için diyar diyar gezseniz de çaresini bulamazsınız…

   Elinizde gönlünüzde ne varsa onunla ya gülersiniz ya da hüsran içinde paramparça olur yok olur sonsuz azapla kahır olursunuz. Kısacası ne ekerseniz onu biçersiniz. Gönül kıyınız da ölümlü düşler niyetler insanlar için sahile vururken feryat ve figanı içinde, bir gün sizin içinde ölüm parçalayarak sizi ölüm sahilinde feryat içinde sonsuz bir azapla yakalayacak ve alıp hak ettiğiniz ne ise, sizi onun kapısında bırakacaktır. Aklınıza fikrinize insanları hayatını kazancını çalmanın bayrağını dikmiş iseniz bir gün gelir o bayrak iner yere, sizin için pişmanlığın bayrağı dikilir lakin onu yere indirmeniz pek mümkün olmadan aklınızda fikrinize santim santim saplanarak sizi hüsran içinde bırakacaktır. Zulümle koşan zulümle yok olur, gülümseme ile koşan gülümseyerek her yerde gülümser var olur, güzellikler önünde onun olur.

   Bitmez sandığınız ömür zaman biter, koşan adımlarınız da derman kesilir ve son anın son vaktinde pişmanlık duymadan kendi zulmünle yok olursun ey zulüm sahibi… Seni ancak cehennem ateşi paklar desem de paklamaz Ancak yakar yakar yakar…

Duyanlar duymayanlara anlatsın ölüm var

Bilmeyenler bilmeyenlere söylesin ölümden sonra hesap var

Anlayanlar anlamayanlara söylesin ölümden sonra sonsuz hayat var

Görenler görmeyenlere anlatsın ölümden sonra diriliş ve hesap ile sonsuz hayat yada sonsuz ıstırap var

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-