Kalbimdeki Sen

kalbim yanar sensizlik nehrinde

yağmurlar yakar oldu yüzümü

birden başlar yürekdeki yangın

dumanı ağlatır alemi


senki keşfedilmemiş alemlerin sultanı

bense aşka susamış bir mecnun

sevdan öyle bir perde çektiki gözüme

görmez oldu dünya gözündeki güzellikleri



keşkelerden çıkardığım pay

deli eder bu sen atan fakir sofrası yüreğimi

başlarken yüreğimde depremler

göçük altındaki yüreğimden yükselir feryat

sesimi duyan varmı !

yok... sen duymadıktan sonra önemi de yok.



ağlamak son zamanlarda moda oldu ela gözlerime

daha güzel görünüyor şu sıralar gözüme ıslak gözlerim

her aynaya bakdığımda yansımanı görmekten mi bilmem !

her neyse bu işte içimdeki sen

zarı atıyorum

rast gele...