Hak Yolunda

Öncesiz olmayı dilerdim

Ve yadsıyamayacağım gölgelerden alırken gücümü,

Tekabül ettiğim o kum zerresi kaçarken gözlerime.

Yandığımdan ziyade yaktığım o tefrika:

İçin için delen kelimeleri yontarken,

Yorgun telaffuzundan medet umduğum,

Tuz ruhu karışmış nefesine yalnızlık yüklü

O kör düğüm.

Sefil yetilerimi elerken gecenin pervazında,

Görünmezliğimi görmezden gelemezken

Hak ve erdem sahipleri,

En sıkıcı bulmaca:

Soldan sağa sayarken özlem’in ve aşk’ın

Birbirine karışmış istihbaratına

Dayalı sessizliğin ayak sesine dokunup,

Dokunamadığım yarınlardan kaçışım kadar

İstem dışı bir yorgunluk.

Meymenetsiz bir kâbusta

Basiretini bağlamışım madem

Ergen düşlerin kefaretine uzanırken,

Soluk beyaz tenimden yansıyan

Hiçlikle imtihan edilmekten korkmayan

Bir ruhun izdüşümü.

Ne yordamı ne inkârı;

Düşlerin kırçıl sitemi:

Hayli tahakkümperver

Ve gönülsüz bir surette peyda olan

Sefilliği belli ki aşkı bu denli

Müşkül kılan.

Nice badire, nice gölge

Kovuşturmaksa ne ala,

Susmaksa razıyım çoktan,

Hem de sayarken baştan sona:

Gizil bir tümcede,

İstihdamından ırak bir mutluluğu

Irgat bir tesellide ararken,

Düş kırımı bir sancıya meyletmişim bir kere:

Sorup soracağımdan çok öte,

Razı gelmek düşkün mizacını yâd edip dünün,

Sonrasına tahammül edemediğim

Yine de sarnıcına gizlendiğim gök kubbenin

Ve eremediğim o çatı katında

Bir gün olur da uyuya kalırım umuduyla

Rest çekmek zeminde gizil bir tehdide:

Vakur ve yoldaş bir imgeye düşmüşken yolum,

Sarmalında en haklı hidayet

Yine göğün bitiminde.

Sarıp sarmalayan o bitimsiz tufan:

Hele ki indinde rağbet etmesem de kederin

İsli yüzüne,

Açık bir alına meyleden çocuk yanım,

Üstüm başım olsa da

Toz toprak içinde.

Hangi gölgeyse kovuşturan,

Hangi sancıysa dört dönen,

Yitip gitmeden insan pazarında,

Razıyım Hak yolundaki hiçliğime.