Bana Bırakın

Dileyen kalsın benle dileyen kaçsın.
Gidenin bağı bahar, böcekler uçsun.
Karagünler görmesin, güneşi açsın.
Kışında üşümeyi bana bırakın.

Dost bildimse arkamdan, vuran elleri.
Bazen duymazdan geldim, acı dilleri.
Doğru bildiğim yola, pembe gülleri.
Sabırla döşemeyi bana bırakın.

Dost bağını dermekten kaldı toprağım.
Ellere ağladıkça, soldu yaprağım.
Daha istemem yardım varsa tırnağım.
Başımı kaşımayı bana bırakın.

Adem Çoban Dilenci