Ey Aşk ! Bırak Yanayım Acziyetime

Ey güvercin kahvesi gözlü sevdiğim !

Uzak kaldım sana

Cebimde ağrılarımla

Yüreğime damlıyor yalnızlığım

Sevdam yalpalıyor şiirlerimde

Hadi gelip,sar sensizliğimi

Bak !Gözlerime gömüyorum hasretini

Bu sabahta gene sana uyanıyorum

Çoğu sabahlar olduğu gibi

Kayboluyorsun rüyamda

“Bursa kahvesinin önündeyim,

Gel al beni !

N’olur kızma !

Sen gelene kadar bir tavla atayım burdakilerle “

Diyorsun

Sevinçle çamurlu ve dik bir yamaçtan

İniyorum, sana gelmek için”

Âniden uyanıyorum

Yoksun

Ve elimden bir şey gelmiyor

Sana ulaşmak için

Ve tekrar uykuya dalma çabalarım beyhûde

Canım sıkılıyor,kalkıp balkona geçiyorum

Yalnızlığın ve özlemin

Tek dostu vardır;keder mevsimi,Eylül…

Şimdi  

Mısraların âsi sesi papirüslerdeki

Kitap yaprakları arasına sıkışan mor bir menekşeye

Ağlıyor sevdam

Ey aşk !

Bırak yanayım âcz’iyetime

……..12:24/18 haziran 2016…Balkon ve yalnızlığım..