Keşke Hiç Büyümesem

Çocukluğumun en güzel düşüydü,
Biran önce büyümek.
Meğer ne büyük hataymış,
Bu kadar acele etmek.
Hani yakartop ta çok can kapmıştım ben.
O canlardan birini versem.
Başa dönsem yeniden.
Bu defa hiç acele etmeden.
Tadını çıkara çıkara
İki cep dolusu erik aşırsam,
Rıza amcanın bahçesinden.
Tek kale maç ta kaleci olsamya ben
Hem de hiç gol yemeyen.
Üç kornel bir penaltı olsa mesela.
Çıkarsam her topu planjonla.
Simoviç olsam bir t-short bi donla
Üstüm kirlenince dayak yesem annemden
Terliğini çıkarınca kaçacak delik arasam.
Annem kıçıma kıçıma vursa onla.

Hem ağlasam hem acımadı ki desem.
Keşke hiç büyümesem.
Keşke hiç büyümesem.

Adem Çoban Dilenci