Yaşam Heybemden - 41 -

* Hep seni yazdım anlattım. Keşke okuryazar bari olsaydın.

* Bir senin gözündeki ışık aydınlatıyor dünyamı…

* Aç gözlerini. Kalksın göz kapaklarından yalan hile dolu tuzaklarla ağırlaşmış yükler... Sığın yaprakların tomurcuklarındaki oluşacak meyvelere. Sallanıp dursun hafif hafif esen rüzgarlar da taptaze umutlara nefesler.

* Kan ağlayan ufuktaki vedalaşmaların hüzünleri bir bir taşınırken yüreğime sabahın buğusuna karışmakta gözyaşları.

* Ruhumun hüzünleri  ; gecenin sessiz serinliğinde ürpermekte.

* Korkarsınız gözlerine bakmaktan. Çünkü bilirsiniz ki kaybolacaksınız varlığından..

* Gölgelerini taşır gözlerine umutlarının. Baksanız görürsünüz.

* Bazen içinde yaptığı pazarlıkları bile dudaklarına değdiremez insan. Saklar kendini fısıldayamaz.

* Sen gitme hiç... Yoksa yaşamak ve sevdam dul kalır sensiz.

* Dul kaldı sevgilere yüreğim

* Her tarafı sıkıntılarla çevrili duvarlarda esir kalmış ruhum , labirentlerinde çaresizlik dizlerimde dolanır dururum.Dizlerimi büktüm karşında bitsin artık sevgiye dulluğum.

* Bilemediğim endişe ve korkularımı sakinleştir alıp ellerimi avuçlarında... Huzur ver gurbet yalnızlıklarıma. Yaseminler açsın yanaklarında..İzin ver demet demet toplamama. Büyütmek istiyorum seni gönül saksılarımda.

* Bazen fısıldamaktan bile korkar insan.

* Çaresiz yorgun ruhumu rahmetinde yıkamaya geldim. Yağdır sicim gibi üstüme. Kurak bırakma yüreğimi...

* Dilsiz ve çaresiz olur bazen insan. Konuşamaz kendisiyle bile. Direnir kafa tutar için için. Göklere belki de içindeki öze sığınır nihayetinde. Ruhu ile taşır sığınır sırdaş yaratanına. Medet " o " dur. Medet ya Hu !

* Doyur yetim ve öksüzlüğümü sevginle. Gidersin susuzluğumu nemli dudakların. Belirsin çağlayanlar yayılsın damarlarımda. Can bulsun yeniden yüreğim.

* Çatlamış yıllarımın tortularından topladım bugünü. Bir minnetle ilikledim önümü. Keşkelerimde ki yüreğime ferahlık değdir dudaklarınla. Kuytulardaki pişmanlıklarımı sil karanlıklarımı aydınlat bakışlarınla...

* Gök kuşağının altında yaşatıyorsun beni ; seninle dünyam rengarenk.

Ne kadarda geç oldu
Vakit
Ölmeli mi
Yoksa
Yeni bir güne
Gülmeli mi

 ***

Düşünmesen de
Nasıl akıp gidiyor zaman
Karanfile tarçın karışmış
Sarmış her yanı
Keskin bir koku nede yaman
Yaşadıklarına
İsim takamıyor bazen insan
Belki de bulunmamış daha
Harfleri birbirini tamamlayan

 ***

Buğuluydu
Eladan yeşile dönerken
Gözleri
Nedendi
Bilmiyordu...

Sonra baktı
Yeşilden elaya
Boncuk boncuk
Aktı gözyaşları
Bilemedi
Asla nedenini.