Yuttum!

Yettim hep kendime, yetindim varla;

Olmadım açgözlü, kavruldum harla.

Çalıştım, okudum hem de okuttum;

Yaşadım darlığı, öfkemi yuttum!

Bilirim açlığı, uykusuzluğu,

Çaresizliği ve huzursuzluğu.

Yılmadım, kaçmadım, hak yolu tuttum;

Şükrettim Allah’a, acıyı yuttum!

Kaçırdım en güzel kısmetlerimi;

Var bunda da hayır, tüm dertlerimi

Bildim dost, bedbinlik nedir unuttum;

Kavruldum yağımla, hırsımı yuttum!

Dediler ‘Salaktır!’ iyi niyete;

Yediler hakkımı sıfır diyete.

Çıkarcı güruha büyük umuttum;

Varmış meğer neler, yuttum ha yuttum!

Olmadı çok dostum, kalmadı hâlim;

Çıktı hep karşıma haksız ve zalim.

Yapmadım hiç ayrım, herkese koştum;

Yalanı, riyayı kansa da yuttum!

10.08.2016