Savcı da Ben Sanıkta

Ne kelime yetiyor, ne de cümlem bitiyor
Her gün kendi kendime, seni anlatıyorum.
Ne gündüz ayık gezip, ne de gece yatıyor
İçmeden sarhoş olup, kendime çatıyorum.

Savcı da ben sanık da, suçluyu arıyorum.
İddaa makamından, bin soru soruyorum.
Verdiğim her cevaba, aklımı yoruyorum.
Yalan yanlış ne varsa, doğruya katıyorum.

Sanık sandalyesinden, gönlüm bir an bıkmıyor.
Savunmam olsa bile, neden sesim çıkmıyor.
Yargıç gözlerin beni, içeriye tıkmıyor.
Gönlümün hücresine, ben seni atıyorum.

Ne olacaksa olsun, hüküm verilsin artık.
Suç hata kimde ise, hesap sorulsun artık.
Razıyım ben bu aşka, kalem kırılsın artık.
Sevdana tutukluyum, müebbet yatıyorum.

Adem Çoban (Dilenci)