Yüreğin Üşümesin

*** YÜREĞİN ÜŞÜMESİN ***

Ben adını yazmış iken kapımda ki zillere

Nasıl çekip gittin sen gurbet denen il’lere

Rabbe emanetimsin güvenme ha! Ellere

***Yalvarırım dikkat et o gül benzin solmasın

***Ayda yılda mektup at gözüm yolda kalmasın

Sen gideli ardından çocuk gibi ağlarım

Üstüme yıkılıyor hasret yüklü dağlarım

Uğrunda feda ettim geçti gençlik çağlarım

***Gücün yeterse gel tut zaman akıp gidiyor

***Deme az daha sukut hasret verem ediyor

Dumanı görünmez ya özümde kor’un yanar

Seni arar beş duyum içimde yaran kanar

Gecem sen, gündüzüm sen dil bile seni anar

***Günde yirmi dört saat sol yanımda zikirsin

***Şahidimdir kâinat aklım da tek fikirsin

Bir teselli ararken yazdığım hecelerde

Yetmiş karış kar durur gönlümde yücelerde

Üşüyorsan ben gibi şafaksız gecelerde

***Örtünme öyle kat kat omzun yük taşımasın

***Resmime sarıl da yat yüreğin üşümesin

SAMYELİ der anayım acıma lisan yetmez

Cihan gönlüme dolsa kimse yerini tutmaz

Verseler de dünyayı tek kör tırnağın etmez

***Emzirdiğim helal süt bilirim gitmez boşa

***Ömrümü ömrüne kat yaşa aslanım yaşa

S. SAMYELİ 080.08.2016 

 ***Resmime sarıl da yat yüreğin üşümesin  ***