Çalınmış Tarlalara da Gelir mi Bahar

Bizim değil artık, toprak.
Aynı biçimde mi gelir bahar
Çalınmış tarlalara da?
Pirinç tarlaları arasındaki dar yolakta
Mavi göğün, yeşil tarlanın buluştuğu, birbirine
dokunduğu yerde,
Fısıldıyor bana rüzgar, ?İleri git! Daha da! Daha da!?
Şakıyor tarla kuşu, titrek sesiyle
Şarkıcı bir kız gibi, çitler ardında.
Ah, olgunlaşan arpa tarlaları, saçların
ağırlaşmış, gece yağmurundan sonra.
Yürüyorum, başım döne döne
Usulca, omuz silke silke, neredeyse
Dans ede ede, tarlalarda vızıldayan müzikle-
Menekşelerin büyüdüğü tarlalar, tarlalar ki,
Bir kızı izlemiştim, pirinç eker iken, bir keresinde
Saçları, mavi-kara, parıldayan-
İsterim ki
Bir tırpan olsun elimde,
Yapışmak isterim toprağa, tombul yumuşaklığına
toprağın,
Çalıştırmak isterim dünyayı ve akmak isterim sel gibi,
terle.
Aradığım ne? Ruh,
Kör ruhum, ok gibi fırlayan, sonsuzcasına,
Irmakta oynayan çocuklar gibi,
Yanıt ver bana: Gidiyorum ama nereye?
Çimen kokusuyla dolu, yeşil kahkahayla
Ve yeşil kederle birlikte,
Yürüyorum günboyu, topal topal, sanki
İçime girmiş bir bahar cini:
Çalıntıdır değil mi ki bu tarlalar ve çalınmıştır
baharımız bile.

Yi Sang-Hwa (1900-1943)
Koreli şair
alıntı