Ardıma Bakmam

Gittim ardıma bakmam artık mekan değişti
Hüzün gelinciği hep, kırgın zaman değişti
Hep dostun kalacam der sözde yalan değişti
Bende hep hüzün kalır gece uyumaz oldum

Yatar kalkar ağlardım bir gün yüzü görmedim
Havalarda uçardım hiç saltanat sürmedim
Gülün etrafı diken batardı deremedim
Ellerim iki yanda başım dik ,bil ki koşamaz oldum

Bu yazı ne karadır hasret kaldım gülmeye
Ne sevdim ne sevildim  o da murat almaya
Bulamam çaresini çok az kaldı ölmeye
Dert deryadır boğuldum bıktım göremez oldum

Yüreği sızlamadı yalnız çaresiz kalmış
Saçı başını yolmuş usu başına salmış
Gayri iş işten geçti  yaşantıdan ders almış
Çok geç boş konuşuyor onu çözemez oldum

Tülay Aslan