Çocukluğumda sokak aralarında bağırırlardı.
--Toprak alın.
Eşekle sokaklarda toprak satılırdı.Padişah bile israil'e satmamışken toprak bizim çocukluğumuzda toprak satışı serbestti.
Toprak ısıtılarak küçük çocukların ,bebeklerin altına bağlanırdı bez ile .Şimdi ki gibi hazır bezler yoktu o zamanlar.
Çocuklu evler belli olurdu.Beyaz bayrak gibi dalgalanırdı bezleri.
Bazen torağın yanında kil de satılırdı.
--Toprak alın, kil alın,Kütahya kili,baş kili..
Simit satanlar gibi bağırarak geçerlerdi sokaklardan .
Eskiden evler de banyo yoktu.Yıkanmak için yerler vardı,ama ilkel sayılırdı.Şehirdeki hamamlara gidilirdi.
Babaannem hamama gitmeden önce hamam tasına kil koyar o suda erir başına sürerdi.
Yıllar sonra Samsun da balık tutmaya giderken istasyondan geçilirdi.İstasyonda vagonlarda kili görünce sormuştum.
--Bu kil ne oluyor
Dışarıya gidiyormuş şampuanın ana maddesiymiş.İçerisine kimyasal maddeler katılarak kullandığımız şampuan oluyormuş.
Demek ki ebem şampuan daha piyasaya çıkmadan kullanıyormuş .
Tuz ve kil satılan dükkanlar vardı .Ellerinde tuz kalınca bir haber çıkartırmış dükkan sahibi tuza zam geliyor diye fısıltı gazetesiyle mallarını öyle satarmış..
İri kaya tuzu vardı rafineri ince beyaz tuz yoktu o zamanlar.
Çamaşır yıkanacağı zaman çamaşır kili ve soda alınır kaynar kazan içine atılır sonra yıkanırdı.
Annem çamaşır yıkanacağı zaman kilo ile satılan o kilde alır,sonra kaynattığı çamaşırları küfeki taşından olan çamaşırlıkta yıkardı.
Daha sonra detarjanlar çıktı
Otomatik makinalar çıktı
O kazanlar;
Kaynama kazanı,
Durulama kazanı .
Su kovaları
Kaynatmak için çamaşırları odun
Dumanı isi
Bazen sönerdi ateş
Yak oğlum altını ,geçmesin
Küçük ciğerlerimle üflerdim
Duman olurdu bazen ciğerlerim
Sigaraya o zamandan beri düşmanım 
Annemin elleri çamaşır günleri bembeyaz olur kabarırdı
Su yetmedi oğlum su taşı...
Sonra asma faslı başlardı çamaşırları
Dolardı bahçe boydan boya..
Gözlerimin önünden geldi geçti o günler...