Yetim Kalmıştı Sevgi

Ne zaman darda kalsa, onu dostu bilmişti
Derdini kederini, bir çırpıda silmişti
Terk edip gittiğinde, yüreğine sinmişti
Şimdi nefretle dolu,, yetim kalmıştı sevgi

Kalbin derinliğinde, koskocaman bir boşluk
Alıp götürdü aşkı, nerede kaldı hoşluk
Aydınlığın yerine, zifire saldı loşluk
Tüketti dolan bolu, yetim kalmıştı sevgi

Gözlerimin ucunda, sade buruk hayal var
Dört duvar arasında, sıkışıp kalıyor dar
Bu halimde olmama, tek sebep olurken yar
Kırdı kanadı kolu, yetim kalmıştı sevgi

Ölmeden mezar taşı, oluverdi sonunda
Öyle ağırdı yükü, yüz binlerin tonunda
Dilerim içi yansın, gördüğünde, onunda
Yaşarken dert dokulu, yetim kalmıştı sevgi

Nesrin ÖNEM
26 08 2016