Sen

Gül dermeye girdim gönül bahçesine
Takıldı gözüm dallarda yüzlercesine
Kayboldu birden bire bu yüzlerce gül
Bana yalnız seni vermişcesine

Sen sonsuz ufukların dile gelen meltemi
Renklerin üstünde kıpırdayan son manzara
Gönül körfezime demir atan ilk gemi
Gönlümde açılıp kapanmayan ilk yara SEN

DAĞAL ım her baktığım yerde sen
Goncam ekmeğim aşım suyum nefesim sen
Peşimden yorulmadan usanmadan koşan sen
Hayata yarınlara bağlayan umudum SEN SEN SEN...
MEHMET DAĞAL