Şimdi Sana Çıkıyor Tüm Bulvarlar Sokaklar

Şimdi Sana Çıkıyor Tüm Bulvarlar Sokaklar

Yitik değilim ama kaybetmedim kendimi

Kaybettim sende kendimi seni gördükten sonra

Oysa aşk romanları şiirleri okurken ben

 Aşkın İçine düşeceğimden peşinden gideceğimi ummazken

Tel tel saçlarına gözlerine endamına vuruldum

Serseri bir mayına basmış gibi titredi yüreğim

Oysa ben şiirlerde romanlarda filmlerde

Yaşanır sanırdım beyaz perdede beyaz düşlerin içinde

Merhametin sahilinde elinde aşkla gezen beni hiç hayal etmemiştim

Şimdi seninle gezerken bulvarlarda

Fakir gönlümün alçak duvar diplerinde

Küçük bir çocuk gibi şen neşeli

Bütün yanlılığıma acılarıma aşkın serumu damla damla akarken

Acıdım o acı günlerime acılarıma merhem sürerken sen işte

Küskün gülüşlerime acıdım sen yeniden güldürürken şimdi

Ağlayan gözlerime acıdım şefkatle gözlerimden öperken

Karlar yağarken dağlarıma

Sen saçlarını rüzgâra savururken

Benim ağlamalarımı sen görmemişken dün

Sana aşk şiirleri yazamadım

Düşlerinde gezemedim bir Kerem gibi

Yıkamadım önüne çıkan dağları

Sen şimdiki gibi gülümsemezken

Seni o an güldüremedim

Olsun şimdi yanındayım

Bir Kerem gibi koynundayım seninle

Düşlerimiz aynı düş oldu

Sana bu şiirimi gönlümü yazıyorum

Yıkıyorum aşka engel olan tüm önündeki dağları

Senin gülüşünle karşındayım

Şiirimle seni sarıyorum

Tel tel saçlarını kokluyorum

Sen gözyaşlarımı silmeden ben senin gözyaşlarını siliyorum

Senin gülüşüne dokunarak siliyorum ben

Bitiyor yalnızlığımla savaşım

Bitiyor sendeki yalnızlığının sancısı

Şimdi biz varız aşkımızın içinde el ele

Bakıyoruz göz göze

Devriliyor bulvarlardaki engeller

Yıkılmış bak sana çıkmama gelmeme engel çıkmaz sokaklar

Şimdi sana çıkıyor tüm bulvarlar sokaklar

Şimdi sen oldun şiirimin sözleri hecesi gündüzü gülümseyen ışıklı gecesi

Mehmet Aluç © Kul Mehmet