Bırak Kendini Kollarına

Bırak Kendini Kollarına

Artık ayrılık şarkılarını sen söyle

Hayat geçiyor kırgınlıklarıyla böyle

Nasıl yaşanılır söyle nasıl neyle

Bir yudum sevgisiz hasretle

Yaşanılır mı sen söyle

Bir an anlamamak

Bir anda bilememek

Nefretini sezememek

Anlamamanın bilememenin

Sezememenin çek sancılarını böyle

Susmak sessiz kalmak

Nasıl olur böyle

Bir ömür konuşmamak

Sessiz durmak hayata küsmek

Olur mu söyle

Neden böyle

Neden ağır olur çekmek söyle

Ağırdır hayatın yükü

Taşımayı bilmeyeni ezer böyle

Sorma neden ne diye

Kaydımı ayağın ezer öyle

El sallar bitirirken böyle şöyle

Bir an hissetmezsen böyle

Uçurum çiçeğini koklatır düşerken

Gel hak ettiğini bilemedin

Hak etmediğini yaşa der haliyle

Gündüz gözüyle

Çıplaklığın gerçeğiyle

Çeker seni en dibe tüm gücüyle

İçinde çılgın yenilgi

Siler umutlarını o silgi

Uzaklarda kalmıştır artık ilgi

Arama bir yudum sevgi

İşte sana koskocaman bir yenilgi

Bir şiirde gülümsememek

Şiirin gözlerinde hapis olmamak

Artık uzaklarda ulaşılmaz limanlarda

Fark etmediğin için kaybettin

Anlayamadığın için yitirdin

Kendini bitirdin

Şimdi neyin hesabındasın

Dibi bularak diplerde boğulmamanın mı?

Zaten diplerdesin

Sessizce boğuluyorsun

Bırak kendini kollarına

Ya boğar

Ya serbest bırakır

Mehmet Aluç-Kul Mehmet