Ellerim semadayken, yaradana diz çöküp
Elbet sabreden gönül, selamete varacak
Ruhun derinliğiyle, yalvararak yaş döküp
Elbet sabreden gönül, selamete varacak


Dağlar taşlar duyacak, mutluluğun sesini
Üzerinden çekecek, kara bulut sisini
Gamın ve kederlerin, kapatırken izini
Elbet sabreden gönül, selamete varacak


Renk renk güller açacak, sulanan  bahçesinde
Kıvrılan dudakları,gülecek çehresinde
Yalnız bırakmaz iken,eş dostu çevresinde
Elbet sabreden gönül, selamete varacak


Islandıkça coşacak, toprağının kurağı
Çimeni yrşerttikçe, son bulacak durağı
Layığını görürken yüreğinin burağı
Elbet sabreden gönül, selamete varacak


Bunca sıkıntılara, mükafat ver  yaradan
Tozpembeye dönüşüp, aydınlanır karadan
Engelli yollarını, alır iken aradan
Elbet sabreden gönül, selamete varacak


Nesrin Önem
02 10 2016