Pişmanlıkla Yatarsın Yer Altında

Pişmanlıkla Yatarsın Yer Altında

Gururlanma ey nefsim yer üstünde

Bir gün yatarsın yer altında altında

Var kendini Rahmanı bil bu gününde

Pişmanlıkla yatarsın yer altında altında

Yığma gönül içine geçilmez dağları

Tek sana ait değil o gönül bağları

Sakın incitme sen sen gibi canları

Pişmanlıkla yatarsın yer altında altında

İnsanları dostun bil yaklaş yanına

Canlarını can bil can olsun canına

Sakın ola girmeyesin kimsenin kanına

Pişmanlıkla yatarsın yer altında altında

Uzansın elin kolun düşmüş olan cana

Ara sıra aç uğra gönül denilen hana

Kardeşlikle muhabbetle ol koş her cana

Pişmanlıkla yatarsın yer altında altında

Bu hayatta tek başına nasıl yaşarız

Dert sıkıntı içinde kime koşar varırız

Rahmanı bil yoksa Rahman ’sız nasıl yaşarız

Nefis şeytan ile muhakkak yanarız

Pişmanlıkla yatarsın yer altında altında

Kul Mehmet’im nefis şeytana sakın bel bağlama

Rahmana kul ol sakın insanların gönlünü dağlama

Çile dert içinde kalırsan sabırlı ol havaya zıplama

Pişmanlıkla yatarsın yer altında altında

Mehmet Aluç-Kul Mehmet