Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Kırgınım



    Kırgınım...

    Umutlarıma kadar kırgınım.
Can kırıkları batıyor sözlerime. Kanlı bir suskunluk bu. Lisanım intiharın eşiğinde. Sürüklenişim, yuvasından düşmüş yavru bir serçeyi andırıyor. Öyle çaresiz, öyle korkulu, öyle kimsesiz. Ve yutkunuşlarım, uykudan yeni uyanmış bir çift gözün buğusuna takılıyor.

    Can kırıklarını da alçıya alırlar mı? Ne zamana iyileşir gülüşünden yaralanmış bir aşık? 
 
   Olmayan hayallerin girdabında derecek güller arıyorum. Yok karanlıklarıma bir nebze ışık. Bilmiyor musun ben karanlıktan korkuyorum.

    Işığımı kestiğin her an kadar gün doğumu borçlusun bana. Hiçbir verdiğimi geri istemem. Gözlerinde yeşerttiğim düşlerim, nefes nefes biriktirdiğim ümitlerim ve gözyaşlarıyla sabaha eriştirdiğim gecelerim sende kalabilir. Bana yalnızca huzurlu gülüşlerimi getir.

    Ben böyleyim işte. Her canım sıkıldığında, suçluymuşsun gibi yazıyorum sana. Zikzaklı yollar çiziyorum yüreğime. Adımlarımı kısaltıp hüzünlerimi uzatıyorum. Senden aldığım mutlulukları yağmurlu havalarda harcıyorum.

    Tükeniyorum işte. Tel tel dökülüyorum saçlarımdan. Aklar düşüyor gözyaşlarıma. Oyun oynadığım aşikâr, rollerimin dipboyası gelmiş galiba.

    Susuyorum, tamam. Yaptığım rolleri kimse anlamaz artık korkma. Bundan sonra hırpalamam beyaz mendilleri söz. Çünkü bundan sonra; bakışlarım mezar, nefeslerim kefen olur suskunluklarıma.
                                              ESRA ÇİĞER



Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 0
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Kırgınım

esra çiğer esra çiğer