Kara Gözlüm

Kara gözlüm niye üzgün bakarsın
Hep üzgünsün, hiç’ mi gülmez yüzlerin
Küsmüş gibi, bakıyorsun hayata
Hep üzgünsün, hiç’ mi gülmez yüzlerin.
 
Kara gözlüm, salıvermiş kolunu
Bükmüş gördüm, sülün gibi boynunu
Kara gözlü, anasının kuzusu
Hep üzgünsün, hiç’ mi gülmez yüzlerin.
 
Kara gözlüm, tarak çalmış saçına
Genç yaşında, düşmüş gençlik aşkına
Kara gözlüm, ne gelmişse başına
Hep üzgünsün, hiç’ mi gülmez yüzlerin.
 
Karagözlüm, yere bakar gözlerin
Derdin neyse, hiç gülmüyor yüzlerin
Yorgun gibi, yere sarkmış ellerin
Hep üzgünsün, hiç’ mi gülmez yüzlerin.
 
Kara gözlüm Şu Yüksel’in aşkına
Bir gülümse, yüzlerinde güller açsın
Kara gözlüm, neler oldu şu sana
Hep üzgünsün, hiç’ mi gülmez yüzlerin.
 
21 Eki. 16
Ahmet Yüksel Şanlı er