Keşkeler

Bugün anıların pencerene takıldı gözlerim

Doksanlı yılların güzelliğine dalıverdi bak düşlerim

O yıllarda ne ürkekti gözlerine teğet geçen gülüşlerim

Geceleri sessiz telefonlar ederdim sana uyumadan

Çıldırıp sinirlenirken sessiz hallerime sen

Ben nefesini duymanın hazuruyla uzanırdım yapayalnız geceme

Ertesi gün ''bir yakalarsam'' deyip anlatırken herkese

Kızaran yanaklarımı tamamlarken utangaç bakışlarım

Sen anlamazdın  ruhumda olan biteni tabi

Bense gece aynı saatlerde yine numaranı tuşlarım

O günlerde şarkılar da bambaşkaydı sevgilim

Sezen aşklarını başka anlatırdı

Gözlerim gözlerine değince güzel kirpiklerin sanki şaha kalkardı

Yıllar sonra duymuştum yaptığımız piknikte

 Papatyalar toplamışsın bana verilmek üzere

Cesaret edememiş de utanıp bırakmışsın bir kenara köşeye

Keşke verebilseymiş demiştim duyunca ta içten

Şimdi keşkelerle andığımız günlere dönüversek

Papatyadan saçlarıma taç yapıp örüversek

Kaç yıl oldu bilmiyorum ve nefesin olmadan uyuduğum kaç gece

Dudağımda kalbimde yankılanıp dururken o  bilindik tek hece

Yıllardır hayallerimde yer ederken boşluğun

Boğazımda bir kördüğüm acı veren yokluğun

beyazmelek