Yüreğindeki Masum Çocuğa

Yazmak istiyorum kini,nefreti.söylenen yalanları…yada safça baktığımda inandığın gözlerin sana ettiği ihaneti…yazayım ki duysun insanlar, kazınsın bu gerçekler de hayata en az aşk kadar! Yazayım ki bir an düşünsün insan birinin gözlerine bakarken. Sızlansın kalpler aynı sözleri söylerken…
Yazmak istiyorum ihaneti… insanın insana her şeyden önce kendine yaptığı sadakatsizliği…Yazayım ki bir daha konuşsun … vicdan o cılız sesiyle dünyaya… belki sükunet olurda duyulur o rüzgarın savurduğu bir yaprak kadar hafif olan sesi…
Anlatmak istiyorum insanlara aşkı,sevgiyi,güzelliği…onların ancak mücadelelerde
Kazanabileceğini göstermek istiyorum.hüznünde,özlemlerin güzelliğe güzellik kattıklarını fark etmelerini istiyorum.
Yazmak istiyorum kardeşliği,dostluğu…soğuktan tir tir titrerken,yada sıcak bir kap yemek ararken aslında yanımızda bulunanın içimizi ısıttığını ruhumuzun tokluğuna yardımcı olduğunu hatırlatma istiyorum.
Yazmak istiyorum ölümü…belki yazınca anlar insan yaşamanın değerini.üç adımlık mesafenin varlığını.belki yazınca vazgeçer insan kendini yargılamaktan boş yere .hatırlar bir sonun olduğunu ve fark eder ölümünde hayatında yağan yağmur,yediğimiz ekmek ,içtiğimiz su kadar sevdiğimize duyduğumuz sevda kadar gerçek olduğunu.
Yazmak istiyorum seni!yüreğinin masum çocuğunu…
Yazayım ki fark et onun güzelliğini,sevgiye muhtaç olan benliğini…belki yazınca sende benimsersin onu ve arada bir çıkarırsın hapsettiğin yüreğinden…
Yazayım ki hiç büyütme o çocuğu bırak kalsın kalbinin derinliklerinde ve sana sevdirsin yaşamayı.

''YAŞAMAYI SEVMEYEN AMA SEVDİRENLERE''

AnTaKyA\\