Aşkı Mavi Rengiyle Taşıyabiliriz Sanmıştım

Bu akşam üstü hüzün kokulu yağmurlar bir başka sessiz

Seslerin ardındaki gözlerde barınıyor yalnızlık

Bende kendimi kaybedişlerimde üşüyorum

Kimsesizliğimin ellerinden tutuyorum

Yalın ayak koşuyoruz aldanışımıza

Vur,yüreğim dağılsın !

Düş kırığım geçmişime yama oluyor

İnadına büyüttüğüm dünümün kırıkları

Batıyor çaresizliğime

Gidişinin cevapsızlığına susuyorum

Mavi bir kentin sokak cümlelerine yenildim

Zamanın felç olmuş cesaretinde korktum

Hayallerimin aptallığına birikiyorum

Nefes almak zor geliyor

Ne olur sende az sevseydin,

Yüreğine yazsaydın beni kimseye duyurmadan

Yarına sesimin yankısı kalır

Bu kente şimdi yalnızlık çöktüğünde

Seni tanımaktan âciz kaldı cümlelerim

Kanatları kırıldı bir kez daha şiirlerimin

Biliyorum.

Sağ çıkamayacak yüreğim bu gecenin yalnızlığından,

Olsun !

Gitmeye yürek mi kaldı ki bende

Bu kapkara gökkubbenin altında seni ezberlemeye çalışıyorken,

Neden bu kadar yalnızım,sen söyle !

Aşkı mavi rengiyle taşıyabiliriz sanmıştım

Yanılmışım

Derin ve keskin acılar yaşıyorum şimdi

Zamansızlıkta örselenerek kayboluyorum

Susmanın en kalabalık hâli gibi,

Aklıma sığınıyorum

Yazık !

Aşkı mavi rengiyle taşıyabiliriz sanmıştım

….odam ve yalnızlığım…17:42…/28 ekim 2016 ../bafra