Eski Şapkanın Yeni Dostluğu

Vezir  hanındaki işyerimden  restore nedeniyle ayrılınca çok insanla irtibatımı kaybettim.Ama bazıları ısrarla  buluyor beni.İşte  öyle  bir müşterim içeri girdi.

-Beni tanıdın mı diye sordu...güler yüzlü  yaşlı bir adam.

Aslında tanıyamamıştım..şöyle bir baktım..hatırlamaya  çalıştım..ama  nafile hatırlayamadım.

-Sen  yapmıştın  bu şapkayı bak  hala giyiyorum dedi..

Şapka lime lime olmuş solmuştu.Ama yaşlı adam  sökülen yerlerini tamir etmemi istiyordu..Bazı insanlar alıştıkları giysilerini,arabalarını değiştirmek istemezlerdi.yenisini alsa daha ucuz olurdu..ama alışa gelen bir tutumdan dolayı hiç vazgeçmezler.

_Bak ben başka yere de gitmedim seni aradım buldum dedi.

Yapılacak birşey yoktu,tamirinden başka.ısrarlı isteğinden sonra.

Tamam dedim sen nasıl istersen..Tamir bitince  çocuklar gibi sevindi.İyi olmuş eline sağlık dedi.Memnuniyeti yüzünden okunuyordu.

-Bu şapkayı tamir ettireceğine yenisini alsaydın dedim

-Solmuş şapkayı eline aldı şu renge bak  hiç solmadı dedi.

Aslında lime lime olmuştu..ama alıştığı  bir nesneya bağlılık  olmuştu..insanlarda birgün hatıra olur.Öyle  bir zamanlar seve seve giydiği bir eşyadan uzaklaşmamak adına yaptırıyordu.

Borcum ne kadar dedi..

Aslında para almayacaktım..ama ne kadar çok değer verdiğini anlamak adına ne verirsen kabulum dedim.

İki lira uzattı  ..

-Azsa biraz daha vereyim dedi

-Tamam  bu kafi 

-Ben yine gelirim  derken aşina bir yüz mü görmek,yoksa gerçek den tamiri mi için  gelmişti anlamak da zorlandım.

-Hayırlı işler  ben yine gelirim.

Diye uzaklaştı..Eski şapkasına yeni dost  olarak  kalmanın mutluğu içinde..