Mesele

Beni üzmenin, ruhumda oluşturduğu tahribatı görmeni senden beklemem, elbette beyhude bir arzu,şuursuz bir ümitti.Farkındaydım.Mesele;hala lüzumsuz bir biçimde, kimseye de belli etmemeye çalışarak,naif olmamda gizliydi.Mağlubiyetten hediye,keder kesiklerini iyi edecek merhemi bulamayışımdı.Her düştüğümde toparlanmadan ayaklanma çabalarım, kendime acımaktan bıkıp usanmayışımdı.Sabır göstermem gereken mevzulardaki fevriliğim, muğlaklığa olan tahammülsüzlüğümdü.Mesele derindi, uzundu, karanlık ve kuytuydu...Sen değildin hüznüme asıl sebep, mesele hala büyümek istemeyen içimdeki çocuktu...Mesele;İtaatsiz,savruk az deli, az veli olan yorgun,kırgın ve yılgın yaşlı ruhumdu...