Seninle Gülmek Seninle Ağlamak

gülümsemen elbette çok hoş 

beni benden alır her zaman 

ama ben tuhaf adamımdır bilirsin

gülümsemen kadar etkiler beni ağlaman

o lanet olası kapıdan çıkıp gelmiştin hani 

atıvermiştin beni görür görmez yere elindekileri

sarılmıştık aylar sonra o karanlık ışıksız yerde 

ve ağlamıştık hıçkırıklarla kavuşmanın güzelliğiyle

ne çok beklemiştik o anı el ele göz göze olmayı 

ve ne çok şey gitmişti o günlerde ömrümüzden 

ne gözyaşı dökmüştüm diğer tarafta sensiz

sen o duvarın o camın o kapının ardındayken