Yazgı

YAZGI

Kader örmüş ağını, dikenli teller gibi
Bedenine batarken, yüreğini söktürür
Yuvarlanır durursun, görünmüyorken dibi
Derdine dert katarken, gözünden yaş döktürür

Alın yazgısı deyip, razı olduk bir kere
Vadesi dolmadıkça, kahrolmuş sun boş yere
Sancısı ağır gelip, dönüşse soğuk tere
Beterine çatarken, diz üstüne çöktürür

Daha kaç defa sınar, veremedikçe karar
Üç beş gün mutlu etse, sevinsen neye yarar
Mükafatı bellidir, kalbe ettikçe zarar
Huzur ile atarken, neden boyun büktürür ?

Kabustur gecelere, sabahı bilinmezken
Düzelmez bin yıl geçse, bu yazgı silinmezken
Ne başı var ne sonu, çentikle  dilinmezken
Uykusuzca yatarken, içerini bürktürür

Güldürmezken yüzünü, bunca çektikçe çile
Bağlanır tüm sözleri, sükut vurdukça dile
Zamanı geldiğinde, sonunu bile bile
Okkasıyla tartarken, yaşamaktan ürktürür


Nesrin Önem
02  11  2016