Kabrin Başında

Yaşarken kıymetini, bilmedim pişman oldum
Canımın parçasıydın, haber geldi mahvoldum
İçimde vicdanımla, saçım başımı yoldum
Öyle canım yandı ki, kabrin başında annem

Damarından süzülen , yaşlar kana büründü
Dizlerim tutmaz iken, toprağına süründü
Hayalin gözlerimde, canlanarak göründü
Öyle canım yandı ki, kabrin başında annem

Zalim gurbet yolları, ulaştırmadı sana

Helalliğini bile, çok gördü sanki bana

Kahrolası kaderim, kulaç attı her yana

Öyle canım yandı ki, kabrin başında annem

Ayak uçlarındayken, boyun eğip de baktım
Avazım çıktığınca, ağlayıp ağıt yaktım
Gurbete kinlenerek, şimşekler gibi çaktım
Öyle canım yandı ki, kabrin başında annem


Elimdeki ibrikle, üstüne su dökerken
Af diledim bin defa, yüreğimi sökerken
Yanından gidemedim, kara bulut çökerken
Öyle canım yandı ki, kabrin başında annem

Nesrin Önem
06  11  2016

Gurbette dir kızı  yaşlı anne nin çalışmak zorunda olduğu için 

Çok bağlıdır anneye kız, bir gün aniden haber gelir 

Kızın yolu uzak olduğu için cenazesini bekletmez köylüler ve gömer 

Kimsesi yoktur kadının kızından başka ne yazık ki o da  yetişemez

Geldiğinde anneyi gömülmüş bulur ve kabrin başında konuşur annesiyle

İçi kan ağlayan biçare evlat başlar ağıta