İğde Kokan O Yol

 
Daha  dün gibi, hatırlıyorum o yolu.
O yol!
Kıvrım, kıvrım dolanarak inerdi, dağların zirvesinden düzüne doğru.
Gençtik mutluyduk, o yollardan geçerken.
İğde ağaçları sıralıydı o yollar, yol boyu.
 
Ne güzel kokardı, o yoldaki iğdeler.
Buğday tarlalarının içine sarkardı, biz o yollardan geçerkenDaları

Durur, koklardık.
Biz dağların doruğundan düz ovaya doğru inerken.
Şimdi çok uzağız, çok, o güzellikten.
 
Elimiz, bağlandı.
Ayaklarımız kollarımız bağlandı, hayatın yorgunluğundan.
Ve biz!
Çakıldık kaldık, elin memleketinde mıh gibi.
Büsbütün kaybettiğimiz, şu gençliğimiz yüzünden.
 
O yollardan, o iğdelerden
Yine var, yine gezindiğimiz yolların kenarlarında parklarda

Var, var amma!
Açar’ da çiçekleri,
Kokuları gelmez benim burnuma.
Bahar gelir, dağa taşa, bir güzellik bir şenlik gelir amma
O şenlik o güzellik, uğramaz bana.
 
12 Kasım 2016
Ahmet Yüksel Şanlı er