Zakkumdan Mey Sundular

Zakkumdan Mey Sundular

Ne istedin gönlümden yok oldu meşk dergâhım
Yıktın sevda köşkünü döndürdün viraneye
Ağyâr güldü halime arşa yükseldi ahım 
Aşkınla delirdim ben benzedim divaneye

Benimle ağlayandın benimle gülendin sen
Kıymetlimsin deyip de kadrimi bilendin sen
O güzel sözlerinle aklımı çelendin sen
Gönül zaten sarhoştu girerken meyhaneye

Beklentim yok hayattan gördüğüm sanki serap
Fırtınalar içinde oldum aşkınla harap
Son bulacak acılar bu can olunca turab 
Kalpazanlar elinde benzedim darphaneye

Sevdamızı katlettin çare yoktur sitemde
Susturdum kalp sesimi gönül sonsuz matemde
Zakkumdan mey sundular düştüğüm cehennemde
Yudum yudum içerim doldurdup peymaneye

Alt üst oldu hayatım anılarım derbeder
Yüreğimi sarıyor onulmayan bir keder
Vuslatsız yaşamayı Nil’e eyledin kader
Attın mahsun bir halde dünya denen haneye