Zakkumdan Mey Sundular


Ne istedin gönlümden yok oldu meşk dergâhım
Yıktın sevda köşkünü döndürdün viraneye

Ağyâr güldü halime arşa yükseldi ahım 
Aşkınla delirdim ben benzedim divaneye


Benimle ağlayandın benimle gülendin sen
Kıymetlimsin deyip de kadrimi bilendin sen
O güzel sözlerinle aklımı çelendin sen
Gönül zaten sarhoştu girerken meyhaneye


Beklentim yok hayattan gördüğüm sanki serap
Fırtınalar içinde oldum aşkınla harap
Son bulacak acılar bu can olunca turab 
Kalpazanlar elinde benzedim darphaneye


Sevdamızı katlettin çare yoktur sitemde
Susturdum kalp sesimi gönül sonsuz matemde
Zakkumdan mey sundular düştüğüm cehennemde
Yudum yudum içerim doldurdup peyma
neye


Alt üst oldu hayatım anılarım derbeder
Yüreğimi sarıyor onulmayan bir keder
Vuslatsız yaşamayı Nil’e eyledin kader
Attın mahsun bir halde dünya denen haneye


NİLÜFER SARP_____

( Zakkumdan Mey Sundular başlıklı yazı Nilüfer Sarp tarafından 18.11.2016 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu