İlk gün başladı bu tek başınalık
Hep yalnız yürüdüm ben hayatımda
Cehalete olan dev aşinalık
Hep yalnız yürüdüm ben hayatımda 

Her kelime kurşun gibi vururdu 
Hırsımdan inancım beni korurdu
Ya yokluk ya öfke yarim olurdu
Hep yalnız yürüdüm ben hayatımda 

Koca evren sığdı ben sığamadım
Yağmur gibi doldum da yağamadım
Gece gibi ömrüm gün doğamadım
Hep yalnız yürüdüm ben hayatımda 

Güzlerim var benim güzel bağlarda
Feryadım duyulur solgun çığlarda
Yankılanır sesim ıssız dağlarda
Hep yalnız yürüdüm ben hayatımda 

Ne elimden tuttu canım kardeşim
Ne yanımda durdu evlat güneşim
Hiç arka çıkmadı çok arkadaşım
Hep yalnız yürüdüm ben hayatımda 

Anlatmak mı bilmem yoksa susmak mı?
Bu söylem yaraya parmak basmak mı?
Acep öfke yiyip nefret kusmak mı?
Hep yalnız yürüdüm ben hayatımda 

Kanıyor bu yürek savaşı bitmez
Dünyayı verseler artık yetmez
Heder olmuş ömrüm acılar gitmez
Hep yalnız yürüdüm ben hayatımda 

Her uzanan dost el çekildi geri
Vaz geçtiklerimin yokmuş değeri
Siz boş verin. Uğur taşır semeri
Hep yalnız yürüdüm ben hayatımda 
18-08-2015

Uğur UKUT