Köyün Çobanı

Ağaca yaslanmış, köyün çobanı

Elinde bir kaval, çalar durmadan

Sesinden çınlar’ da, geyik dağları,

O dağlar ses verir, ona karşıdan.

 

Gönlünü kaptırmış, yürük kızına

Öyle bir düşmüş’ ki, kara sevdaya

Tak etmiş sevdası, tatlı canına

Dağlara dert yanar, köyün çobanı.

 

Önünde bir sürü, kaval elinde

Bir ağaç bulmuş da, dağın düzünde

Oturmuş ağacın, gölge yerine

Sürüye dert yanar, köyün çobanı

 

Kayalar inlerken, kaval sesinden

Dinlese bir insan geçer kendinden

Dağlara çıkmış’ da, aşkı yüzünden

Dert döker dağlara köyün çobanı.

 

Göreceksin şu âşık, garip çobanı

Kavalla ağlatır, bütün dağları

Duyar’ da ses verir, geyik dağları

Kadere dertlenir, köyün çobanı.

 

8 Aralık 2016

Ahmet Yüksel Şanlı er