Edebiyat ve Kültür Platformu
Alışamadım Sensizliğe
Muhtacım sana sıcacık nefesine
Kızıyorum kendime
Ellerini bırakmasaydım keşke
Mühür vursaydım dilime
Vazgeçirmek için onca dil dökseydim
Suskun kaldım gururum engeldi gidişine
Çok zaman oldu içimdeki maviler donalı
Pembe düşlerimi hasır altı edeli
Son umut treni de gitti
Açmıyor bahçemde yediveren gülleri
Kendim seçtim bu yalnızlığı
Taşıyamadım aşkımızın sorumluluğunu
Geceler sancı oldu işledi içime
Gözlerimden yaşlar eksilmedi düşündükçe seni
Ne kadar zaman geçti bilmiyorum
Aylar asırları devirdi
Sana olan özlemim hiç bitmedi
Çünkü sen özlemin içinde yaşadığım mutluluğumsun
Seni anlatıyorum bilen bilmeyene
Sözcükler yetmiyor
Kelimeler kifayetsiz kalıyor
Hep bir yanını eksik anlatıyorum
Hayattan hiçbir beklentim kalmadı
Aslında seni değil
Umutlarımı yarınlarımı kaybettim
Güneş doğmayacak artık eskisi gibi
Hani söz vermiştik birbirimize
Hep yanımda olacaktın
Ya da ben öyle sandım
İyi günde kötü günde ayrılmayacaktık
Ben bu ayrılık acısını yaşarken
Birgün döneceğini düşünerek
Kapısına kilit vurdum yüreğimin
Kalbimde kimselere yer vermedim
Sana bu satırları
Soğuk bir kış gecesinde
Mum ışığında yazıyorum
Beyaz bir sayfada gözyaşlarımla
Yönlendirdin her satırda beni
Gözlerimin önüne getirdim seni
Gerçek bir hayale dönüştü gördüklerim
Hayal kırıklıklarım çarparken duvarlara ...
Refik
14 . 12 . 2016
İstanbul
Alışamadım Sensizliğe başlıklı yazı keskin2011 tarafından
14.12.2016 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 1
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.