Senmiydin

Senmiydin bozkır karanlığındaki gece?

Günün matemine boğduğu gelin

Gam tutmuş uykularımı bölen

Senmiydin gönül toprağım

Kader durağım…

Senmiydin gözleri elvan sevgili senmiydin?

Menekşelere düşen mor çiğ taneleri

Gözyaşım gibi duru sevgim kadar ak

Yurdumun dağlarında doğarken kızıl şafak

Senmiydin kasvetli akşamların ötesindeki aydınlığım

Senmiydin öksüz ruhuma sardığım yar

Öylesine derindiki kuyular

Senmiydin ellerimi tutan el?

Bakışımdaki meczup hal

Senmiydin sevgili senmiydin?

Uykusuz düşlerimdeki hüzün

Anımsadığım tek hatıra hayal meyal…

Şükran Gülcenaz AYDOĞAN