Hala Ben Şiirlerleyim

Bakışların takılır bensiz gecelere

Ben hala seninle şiir peşindeyim

Şiir ile düştüm peşinden hecelerle biçare

Kaybolsam da peşinde hala sensiz şehirlerdeyim

Ben sensiz şiirsiz karanlık gecelerdeyim

Kahrolası hasretinizle yanan közdeyim

Sensiz bilmem hatırlamıyorum hangi ildeyim

Kaybolsam da peşinde hala sensiz şehirlerdeyim

Gündüzüm kaybolsa da geceler benimle

Bu kararan gönlüm hala evet hala seninle

Bir şiir birde şiir gibi gözlerin hala benimle

Kaybolsam da peşinde hala sensiz şehirlerdeyim

Yıkarım derdim sensizliği yıkılması zormuş

Söyleyen var mı kim bu hasretliği bulmuş

Bulan bulmuşta neden kapıdan içeriye sokmuş

Kaybolsam da peşinde hala sensiz şehirlerdeyim

Hiç mi bir Allah’ın kulu hasretliği yıkamamış

Yıkılması bana kalmış bu kulda onu yıkamamış

Neden yakar gönlü kor alev bu nasıl bir yakışmış

Kaybolsam da peşinde hala sensiz şehirlerdeyim

Aramayla bulunmazsın belli ki dönmeye yok niyetin

Seveni sevmeye yok niyetin bu aşkı kökten bitirdin

Bıraktım seni aramayı şiirlerle hecelerle seni terk ettim

Kaybolmam artık peşinde ey zalim hala ben şiirlerleyim

Kul Mehmet’im gel yaşadığımı yaşa feryadın kesilmez

Terk ettin gittin ey zalim bu hayat sana hiç gülmez

Ağlattın perişan ettin ya beni sancıların hiç bitmez

Kaybolmam artık peşinde ey zalim hala ben şiirlerleyim

Mehmet Aluç-Kul Mehmet