Sır Gibi Seversen Eğer Muradın Gerçekleşir

   Aklımıza gelmeyen ve yanımızda taşıyamadığımız “Sırdaş” olmanın güzelliğinden mahrum olmamız en büyük suçumuz ve hatamızdır. Karanlık geceler gibi arkadaşımızın dostumuzun arkadaşımızın veya komşumuzun sırrını saklamamız gerekirken, bizler doğan güneş gibi açığa çıkarmanın peşinde olmamız, bizim güvenilir olmamıza engel teşkil etmektedir. Hiçbir dostun arkadaşın veyahut komşumuz yanımızda derdi sırrını bize anlatırken, omuzunda ağlayan kaç insan vardır? Ne güzel söylenmiş bir sözdür:  Dostun arkadaş veya komşunun sırrını saklamakta devam edersen ve daima tedbirli olursan sır; senin kölen olur. Yok, onu söyleyecek olursan, o zaman sen onun kölesi olursun.

     Yine: Her sırrını dostuna söyleme, günün birinde düşmanın olmayacağını nereden bilirsin? Denilerek insanoğlunun ne kadar güvenilmez olduğunu bu sözlerle büyüklerimiz ifade etmiştir. Güvenilir emin olmak Müslümana has ve Âlemlere Rahmet Nurdan Resul’ün özelliği değil midir? Bizlerde ona Ümmet olan insanlar olarak, âlemlere Rahmet Resulün peşinden giderken bu özelliğini alarak yaşamak ve yaşatmak birinci özelliğimiz olması gereklidir. Gönüllerin dostu Mevlana ne güzel söylemiş: Sus artık yeter! Sır perdelerini pek o kadar yırtma. Çünkü bize kırıkları sarıp onarmak sırları örtmek yaraşır. Devam etmiş gönül dostumuz Mevlana: Unutma, sır gibi seversen eğer muradın gerçekleşir. Çünkü tohum, toprağa gizlenirse yeşerir.

   Kuru iken yeşermek ne güzel… İşte böyledir gönül dostu kardeşlerimiz nedense hayatı insanı anlamaya çalıştıkça, hep o kıyamadıklarımız kıyar bize bazen hiç ummadığımız bir anda, karşımızda bize bakarken kurşun sıkmayanlar, arkamızı döndüğümüz anda kurşun sıkacak kadar bir sırrın güzelliği kadar nefretini kinini unutmaktan aciz, af etmenin kardeşçe yaşamanın güzelliğinden umutsuz, yıkarak yaşamanın peşinde.

   Yüce Allah biz kullarına: Ey iman edenler, sizden olmayanları sırdaş edinmeyin. Onlar size kötülük ve zarar vermeye çalışıyor, size zorlu bir sıkıntı verecek şeyden hoşlanırlar. Buğz (ve düşmanlıkları) ağızlarından dışa vurmuştur, sinelerinin gizli tuttukları ise, daha büyüktür. Size ayetlerimizi açıkladık; belki akıl erdirirsiniz. (Ali İmran Suresi, 118)

   Unutmayalım ki bu hayatta en güzel olan her şey bir güvenle başladı. Çevresindeki herkesin el-emin dediği Âlemlere Rahmet peygamberimiz yaktı ilk cana can olma emin olmanın ateşini. Bizler o peygamberin ümmeti isek eğer O’nun bu nurlu yolunun yolcuları isek, emin olmalıyız sırları taşımalıyız hayatın yükünü taşır gibi olmalıyız. İnsanlığın ve kendimizin bunu yaşayarak ve yaşatarak hayatımıza gerçekten bir anlam katmaya onu gönlümüzde taşıyarak bu hayatımızı sürdürerek sona erdirmeye ihtiyacımız var. Selam ve dua ile.

Mehmet Aluç