Elbistandan Esintiler Usta1

Kalmadı elde avuçta bir şey
Olanı da kimse beğenmiyor zati
Sözüne bile kulak asılmıyor
Hayat iyice çekilmez oldu be usta

Önceleri öylemiy di
Zanaatı olan parmakla gösterilir
Baştacı edilir,konuşsa dinlenilirdi
Alemin imrendiği bizdik be usta

Her işimizin bir asalati vardı
Düstursuz adım atılmaz dı
Sinek konsa kafamıza
Kaşımaya fırsatımız olmazdı be usta

Kızanlar can atardı çırak olmaya
Pervane olurlardı birşeyler kapmaya
Katlanılırdı her eziyete meşaggate
Zanaat bileziğini takmak için be usta

Olsa da yokluk kıtlık yanıbaşımızda
Bereket huzur vardı işimizde aşımızda
Misafir eksik olmazdı helal soframızda
Hasret kaldık çalakaşık yemeğe be usta

Her zanaatın bir piri vardı
Bunlar birkaç işi birden yapardı
Berber hüseyin diş çeker sülük satardı
Hoş sohbetiyle neşe katardı be usta

Hepimizin uğrağı dinlenme durağı
Veli emminin meşhur çay ocağı
Yer bulmak mesele İğne atsan düşmezdi yere
kapmak için boş iskembe yarışırdık be usta

Yandan çarklı bileğci hamit dayım
Hazır kıta çarşı başında her daim
Der di meraklanmayın ben burdayım
Kıl keser keskinliği denerdi be usta