Yalnızlığın Sesi...

Tarifini yapamıyorum yalnızlığımın.

Biraz eksik biraz suskun..

Sessizliğin sağır ediyor kulaklarımı.

Şamar şamar iniyor duvarlar yüzüme..

Tek tek batıyor gözlerime,

Yalnızlığımda kırılan kalbimin parçaları..

Ne zormuş meğer sana her şeyi anlatırken,

Sana olan hasretimi, yalnızlığımı anlatamamam..

Yeni anladım yalnızlığımın sen olduğunu.

Yeni anladım kalbimdeki boşluğunu.

Dudağımda ki eksik tebessümüm,

Gözümdeki yaşım olduğunu..

Yeni anladım Ey yar!

Bende ki en büyük yalnızlığımın sen olduğunu…

Ben yeni anladım sevgili

Seni ne kadar sevdiğimi..

Özledim desem,

Yalnızım desem gelir misin ?

Bu masum çocuk yüreğimi sevindirir misin ?

Ömürlüğüm olsan mesela..

Kaderim olsan,

Yalnızlığımın noktası olsan,

Sen tüm benliğinle benim olsan?

İçimdeki sevdan ile sevdana sesleniyorum

Bi gelsen.

Ey kalbimi gözlerine mühürlediğim yârim..

Sol yanım nasıl da gittin.

Kalakaldım bana bıraktığın bu pis yalnızlıklarla bir başıma.

Nerden bilebilirdim ki ellerimden hiç beklemediğim bir anda,

Kayıp gideceğini..

Bir yıldız misali..

Oysa ben hiç dilek bile dilemedim gitmemen için..

Yapma gel el olma bana.

Bırakma beni yalnızlığın ellerine.

Eksik tebessümüm,

Göz pınarım, sol yanım,

Yalnızlığına ram olmuş yüreğim.

Üşüyor ellerim

Sevdam yangın yeri sol tarafım..

Bıraktığın boşlukta arıyorum seni..

Koyu kahverengi gözlerini arıyorum yatağımın sol tarafında..

Pencerenin önünde bekliyorum seni.

Gökyüzün de arıyorum seni hep..

Onca kalabalıklar arasında yalnızım.

Sesiz çığlıklar bıraktın sol yanıma

Gel diyorum gel.

Sen benim en güzel gerçeğimdin.

Şimdi ise en güzel yalnızlığım.

M. Akif DOĞAN…