Bir Kaybolmuş

Kalbim bir kaybolmuşa ilişiyor

Bir yerden ve şaşırmış gibi, bana ben gibi

Nereye vardığını bilmediği bir yoldan

Yine nasıl olduğunun da farkında değil

Bu bilmediği sona, mutlu bir şey yazılmış gibi

Öyle düşünüyor, ihtimallerini iyiye kurmak

Adımına sevinç, yüzüne yüz katmış

Belli ki yabancı kurumuş yapraklara

Yeşil yeşil bakıyor ve öyle de gülüyor

Üç beş uçurumdan aynı anda atlasa

Ölmeyecek sanki ölmesini istediği

Dünyaya bir daha asla böyle kaybetmeyecek

Kazanmasa da olurdu

Kaybedecek bir şeyi olmasa da olurdu

İç kırıklıkları vardı, yenilgileri çoktu

Bir kaybolmuş, kalbime ilişiyor

Mehmet Günesen