Her Menzile Varılır

O kara gözlerini gördüm sana vuruldum

Bir pınardı sanki o gönlün su diye içtim

Gece gündüz ben geçtim karşında hayal kurdum

Seni candan bir seven diye gönlüme seçtim

Güneşin bir parçası gibi parladın durdun

Beni aşk okuyla sen garip gönlümde vurdun

Geçtin karşıma güzel güzel halimi sordun

Seni candan bir seven diye gönlüme seçtim

Garip gönlüm yitikti seninle kendin buldu

Candan sever misin sen diye yar sana sordu

Hayır demenin şoku bu kalbimi durdurdu

Seni candan bir seven diye gönlüme seçtim

Evet dedin dünyayı sen bana bağışladın

Garip gönlüme o an cennet kapısı açtın

Gülüşün bir cennetti bana gönlünü açtın

Seni candan bir seven diye gönlüme seçtim

Kesildi başıma yar yağan dünyanın karı

Şimdi senle yaşarım cıvıl cıvıl baharı

Sen varsın ben yıkarım yıkılmaz tüm dağları

Seni candan bir seven diye gönlüme seçtim

Anladım ki anlarmış seven gönül halinde

Bin bir tat buldum canan senin tatlı dilinde

Canım candan sevenler olsun benim yerimde

Seni candan bir seven diye gönlüme seçtim

Rabbim gönlümü sende hiç etmesin yar uzak

Gönül sevmez olursa kurulurmuş yar tuzak

Gel ey cananım senle sonsuz cennete varak

Seni candan bir seven diye gönlüme seçtim

Sensiz bir garip mezar taşı gibiydi canım

Soğuktan donardım ben akmazdı sanki kanım

Sen geldin gülüm işte oldun cananım canım

Seni candan bir seven diye gönlüme seçtim

Zülfünü gönlüme sen elinle tel tel ördün

Karşıma geçtin bana candan candan sen güldün

Çaresizliğim vardı yar sen onu öldürdün

Seni candan bir seven diye gönlüme seçtim

Kul Mehmet’im seninle her menzile varılır

Garip gönüller candan gülüşünle sarılır

Ağlayan gönül varsa yar seninle varılır

Seni candan bir seven diye gönlüme seçtim

Mehmet Aluç/ Kul Mehmet