Bir Kelama Sığdırmak Adına Mazimi...

Peyda olan sanrıların buharı üzerimde

Ve bir kelama sığdırmak adına mazimi

Ismarladığım tümceler gelmedi henüz adresime;

Yankısı kayıp seslerin tınısında yok olmaksa nihai arzum

Ve kollarında öldüğüm bir şiiri giyinmek

Kayıp güruhun adlandıramadığı bir hezeyan kadar da

Darmaduman olduğum meçhul bir aşkın vebali

Yine öykündüğüm.

Nabzımda yoksunluk

Yürek hepten mermeri yazmayı ertelediğim aşkların.

Hezeyanlarda kayıplarım saklı

Ve adımda saklı yine gülmeyi unuttuğum yıllarım:

Hani olur da rast gelirim bir meleğe dünya gözüyle

Ve tamamlarım eksiğini gediğini

Sonra da kaparım gözlerimi usulca.

Uyanmayı beklemediğim bir sabaha ermek

Asla da akıl karı değil:

Dünden kalan hafif meşrep bir yorgunluk,

Kaybettiğim sükûtun da meftunuyum

Sair ömrümde uyutulduğum nice peri masalı,

Bir elimde ibrik diğeri zaten boşluğu kucaklamışken

Önem arz eden tek bir ihbarım da yok

Hele ki olmuşken vakit ömrün çoktan yarısı.

Belli ki kenetlenmeyi unuttuğum bir dizede uyuyakalmışım,

Dizimde kibrit çöplerinden bir mabet

Az sonra yakmayı düşündüğüm bir mum

Ve titrek silueti yine umudun hazıra durduğu

Belli belirsiz bir rehavet:

Kundağımda ne ölüm ne de isyan,

Topu topu üç harf

Yine sancağı sevda,

Evveliyatı kayıp,

Sundurmasında ömrün,

Bilip bilmeden edindiğim bir terennüm,

Peyzajı olsa da yoksunluk,

Derinlemesine bir sihir,

Adını konduramadığım yüreğin kayıp isyanı

Yine teğet geçilesi bir peşrev.

Rakımı da hayli yüksek bir farkındalık,

Gönül gözümün seyrinde

Bir pergel vazifesinde ellerim:

Dokunduğum her gölgede,

Aradığım kayıp yarım,

Ya yarınlara neyi yüklesem de

Gölgelensem şafakta,

Bir rivayetin kucağında

Doğsam yeniden,

Sancağında aşkın,

İdame ettirdiğim iç sesin buyurgan tınısında

Ölümüne kaybolsam

Ve esefle kınasalar benliğimi.

Hepten sığındığım o surede

Sır olsam yol olsam

Ya da yok olsam:

Değmez mi uğrunda ölmeye

Hele ki erdiğin o nihayette

Koymaksa noktayı,

Belli ki cahil cesareti

Yazdığım her şiir:

Yine tufan yine devran dönerken;

Yine de yeniden demeyi

Hep ertelediğim bir şiirin güftesinde,

Çıksa rayından da her beyit,

Sahiplenseler gölgesiz fermanımı.